Reiservaringen

Walvissensafari - Verslag door Peter J. Hoevenaars

Heel interessant vonden wij de doorvaart door het Panamakanaal. Onze topdag beleefden wij echter in de laatste ankerplaats, de in opkomst zijnde Mexicaanse badplaats Cabo San Lucas. Of liever op het woelige water van de Pacific bij dat vakantieoord.

Op zoek naar walvissen namen wij de eerste tender om naar de wal te komen. Daar vonden wij al snel een bootje (met doorkijkbodem) en kozen met een Canadees echtpaar het ruime sop. De schipper bracht ons eerst naar een markante rotsformatie, waar wij genoten van de doorkijkjes, de kleurrijke vissen en een kolonie uitgebreid zonnende zeeleeuwen.

Vervolgens ging het in hoog tempo verder de oceaan op. Na een kwartiertje varen signaleerde de stuurman de eerste walvis. Vanaf dat moment volgde hij met een voor ons ongelooflijke precisie een aantal walvissen. Gedurende ruim een uur genoten wij van een de walvissensafari, die nog lang in ons geheugen zal blijven. De geweldige dieren konden wij op bepaalde momenten bijna aanraken, terwijl hun spuiten en gesnuif de beleving nog imposanter maakten. De rake klappen van de brede walvisstaarten maakten het plaatje compleet. Hoe kunnen de Japanners zulke mooie dieren op zo’n wrede wijze doden, vroeg ik mij enkele malen af.

Toch wel een beetje moe gebeukt door de hoge golven moesten wij op gegeven moment afscheid nemen van de walvissen. De vaardige schipper bracht ons veilig terug naar de haven, waar wij hem met een stevige handdruk en een ruime fooi bedankten voor de geweldige ervaring die hij ons had bezorgd.