Reiservaringen

Om Kaap Hoorn - Verslag door Albert en Nel Weterings

Zoals u weet (voor zover u weet waar dit ligt) zijn er vele schepen in voorbijgaande eeuwen vergaan rond het zuidelijkste puntje van de wereld: Kaap Hoorn. Om Kaap Hoorn voeren vele(zeil)schepen die op weg-of terugkwamen naar/ van Indië om specerijen en andere goederen in te slaan en  om politieke redenen de veel kortere tocht om Kaap de Goede Hoop in Zuidelijk Afrika niet konden ronden. De tocht om Kaap Hoorn was hun enige alternatief en niet zonder risico,want  door de zware zeeën en vele stormen was dit voor velen hun definitieve eindpunt. Pas na de opening van het Panamakanaal werd de tocht om het zuiden van  zuid Amerika niet meer interessant voor de scheepvaart.

Hoe kom je daar nu terecht? Wij wilden een landreis in Argentinië maken o.a. naar de Iguazú watervallen in het uiterste noorden, de stad Buenos Aires en het onder andere bij ons koningshuis zeer bekende wintersportoord San Carlos de Bariloche in het verre westen van Argentinië. Met zo’n 3 weken vakantie, de enorme grote afstanden en afhankelijk van binnenlands vliegverkeer leek ons dit echter  geen goed idee en kwamen wij bij toeval terecht bij een zeecruise die van Buenos Aires  via Kaap Hoorn naar Valparaiso in Chili ging.

We waren snel enthousiast na het lezen van de  folder. De rest organiseerde VCK voor ons als cruisespecialist.

Op 1 januari 2009 vlogen wij vroeg in de ochtend via Madrid naar B.A., zoals de Argentijnen hun stad noemen.Daar aangekomen vielen wij gelijk met onze neus in de boter. De Dakar rally startte daar op 3 januari en waren wij getuige van een  waar volksfeest dat ontstond tijdens de lange optocht van alle deelnemers door het centrum van de stad. Buenos Aires is een mooie stad om een paar dagen te verblijven, vol van leuke en historische straatjes, pleinen, gebouwen, paleizen en leuke shows vol (tango)muziek.

Op 4 januari meldden wij ons aan de haven waar een prachtig cruiseschip op ons en nog zo’n kleine 2000 medepassagiers lag te wachten, de Norwegian Sun van de Norwegian Cruise Line, kortweg NCL genoemd. Het aanleveren van de koffers was behoorlijk chaotisch, maar eenmaal in het gebouw van de terminal werden wij fantastisch opgevangen en goed georganiseerd via de paspoortcontrole aan boord gebracht, waar een vriendelijke bemanning ons naar onze hut(stateroom) begeleidde, alle formaliteiten doornam en de verplichte veiligheids-sloepenrol met ons uitvoerde.

Tegen 18 uur voeren wij B.A.uit en na een fantastisch diner, dat blijkbaar heel soepel opgediend wordt door de voornamelijk Filippijnse bediening, maar waar zoals wij bestudeerden een strak en efficiënt logistiek gebeuren achtersteekt,  ontdekten wij alle leuke dingen van het schip. Nog een aantal restaurants, een theater met mooie shows, dansvloeren, rustige plekjes om te zitten, leuke bars met live muziek, een fitnessroom: te veel om op te noemen.

 De volgende morgen meerden we af in Montevideo, Uruguay, een prachtige oude stad met veel monumenten, prachtige gebouwen en kerken. De tijd die we er waren was eigenlijk te kort om al dat moois van die stad en zijn omgeving  te zien.

Terug aan boord vroegen wij ons af wie  in deze  moeilijke economische tijden onze medepassagiers waren. Dit bleken na nog twee Hollandse koppels en een vanuit Nederland lang geleden naar Canada geëmigreerd stel, de onvermijdelijke Amerikanen, een aantal Argentijnen, Chilenen en Mexicanen. Maar toch voornamelijk Brazilianen, die aan die kant van de evenaar in de maanden januari en februari hun zomervakantie hebben.En roep Brazilianen bij elkaar op een dansvloer, laat het orkest een bossa nova of samba spelen en het is één groot carnavals feest. Een happening om niet meer te vergeten…

Na een zeedag waarin  je keuzes moet maken of je naar salsa of tango dansles wilt gaan, aan dek bij of in het zwembad wilt liggen of te gaan fitnessen (we kwamen tijd te kort), kwamen we dag 3 in Puerto Madryn in Argentijns Patagonië terecht waar we kennis maakten  met het alledaagse leven in de Campo (zoals de Argentijnen alles van hun land noemen dat buiten B.A. ligt ). In Puerto Madryn zijn vele excursies naar het wildlife zoals pinguins, zeeleeuwen,walvissen etc. Hier kozen wij er echter voor om de stad uitgebreid te bekijken.

Na nog een zeedag kwamen we op dag 5- very British - op de Falkland eilanden terecht, alwaar we een mooie excursie deden met een busje naar de pinguins en de restanten van de Falkland oorlog, begin jaren 80 van de vorige eeuw. Wij kregen uitleg van de gids, zelf een oorlogsveteraan die daar nog gevochten had tegen de Argentijnen. Zeer indrukwekkend.

Dag 6 was een zeedag en op zeker moment werden we allen verzocht naar deck 11  te komen alwaar wij naar oude traditie “gedoopt”werden door de kapitein vanwege het feit dat we zeer binnenkort de ronding van Kaap Hoorn zouden gaan maken. Nogal een  ontnuchtering met koud zeewater in een winterse buitentemperatuur. U moet weten dat Kaap Hoorn maar ca 600 kilometer vanaf de zuidpool ligt. Kort daarop kwamen wij bij de beruchte kaap aan die we uitvoerig vanaf het schip konden bekijken, fotograferen of filmen.

De volgende morgen lagen we bij het ontwaken in onze hut in Ushuaia, de meest zuidelijke plaats ter wereld. Hier maakten we een mooie excursie met een catamaran naar - u raadt het - pinguins, zeeleeuwen en een hele oude vuurtoren. Nooit geweten dat er zoveel verschillende soorten pinguins bestaan. Na een prachtige tocht door het Beaglekanaal en de Straat van Magelan met zicht op een aantal mooie gletsjers, kwamen we in Chileens Punta Arenas aan. Ook hier weer mooie excursies naar wildlife, maar wij besloten de stad zelf te bekijken met mooie musea, kerken maar vooral de vele kleurrijke huizen.

Na twee dagen cruisen door de Chileense fjorden waar wij dolfijnen, zeeleeuwen, zeehonden en allerlei zeevogels tegenkwamen, arriveerden we in Puerto Chacabuco. Op zich niet zo spannnend ,maar we maakten een prachtige excursie richting het binnenland om in het Andesgebergte oogverblindende vergezichten te ontwaren.

De volgende ochtend waren we in Puerto Montt, alweer een leuk plaatsje. Helaas was het weer er niet zo mooi door de laaghangende bewolking, maar de typische indianenmarkt met hun waren was aandoenlijk om te zien. Daarna was er nog een zeedag waar wij de cha cha cha opnieuw leerden dansen en wij vele kilometers fietsten op de fitnessfiets en genoten van al het lekkers dat de restaurants aan boord te bieden hadden. Helaas volgde de dag daarna de aankomst in Valparaiso: het eind van onze cruise. We namen afscheid van onze fantastische hutbedienden Nelson en Sonny, die onvergetelijke Braziliaanse zangeres Paula en onze Mexicaanse salsaleraar A.J. Ook van de vele vooral Braziliaanse, Argentijnse en Chileense medepassagiers, waarmee wij gedurende de reis aan boord kennis gemaakt hadden. Wij hadden aansluitend nog een paar daagjes in Santiago bijgeboekt, hetgeen de feestvreugde voor ons nog wat verlengde. Een prachtige stad met veel bezienswaardigheden, aardige mensen, lekker eten en voor ons Europeanen redelijk goedkoop.

Kortom hulde aan VCK en NCL die ons een onvergetelijke vakantie hebben bezorgd.

Tenslotte:  NCL heeft het concept” freestyle cruising” geïntroduceerd. U mag uw avondjurk en smoking aantrekken, maar dit hoeft niet. Wij vonden het persoonlijk jammer dat er niet wat meer officiële avonden georganiseerd werden dan die ene met een handshake van de kapitein en de onvermijdelijke foto’s,maar neemt niet weg dat wij na afloop van de cruise het gevoel hadden een supertijd  te hebben gehad en enthousiast geworden door bossa nova en samba zal onze volgende cruise -wel in galacostuum-, zeker de Brazilaanse havens zoals Rio de Janeiro Salvador en Recife gaan aandoen.
 
Saludos cordiales!