Reiservaringen

Niets overtreft... Alaska! - Verslag door Gerda en Gerard Beumer

Dit was de aanhef van een  op 26 november 2010 aan  mij gezonden e-mail van VCKtravel met daarin 5 aanbiedingen van cruises naar Alaska. Zeer geïnteresseerd in dit deel van de USA was onze keuze niet moeilijk en gauw gemaakt. Het werd “Alaska voor kenners” met de “Diamond Princess” van “Princess Cruises”. 15 dagen met vertrek op 26 juni 2011, inclusief cruisetour.

Omdat wij immer goed voorbereid op vakantie gaan, hebben wij een gesprek bij VCK aangevraagd, waarna wij in december met een halve meter sneeuw naar Amsterdam trokken, waar wij een zeer genoegelijk en verhelderend gesprek met de heer Roy Halbesma mochten hebben. De boeking werd gedaan. De kwaliteit van de toegezonden documentatie gaf ons een goed gevoel en het wachten op de vertrekdatum begon.

De cruisetour hield in:
- Vlucht met Delta Airlines en Alaska Airlines via Seatle naar Fairbanks
Verblijf twee nachten in Fairbanks met rondvaart op de Chena rivier en een bezoek aan een vroegere goudmijn.Transport per bus naar het Denali National Park voor twee overnachtingen met als excursie “National History Tour”
- Transport per bus en trein naar Talkeetna voor twee overnachtingen met een vrije dag
- Transport per bus en trein naar Whittier voor inscheping op de Diamond Princess voor zeven nachten met bezoeken aan: Yakutat Bay - Glacier Bay - Skagway - Juneau - Ketchikan - en via de Inside Passage naar Vancouver
- Vlucht met KLM naar Amsterdam.

Regelmatig e-mail-verkeer met VCKtravel vond plaats daar Delta Airlines de heenvlucht wijzigde in: Vlucht met Delta Airlines via Minneapolis naar Fairbanks.

Bovendien verliep mijn paspoort en werd vervangen door een ander nummer en vervaldatum. Zelf verzorgden wij het ESTA-formulier, het formulier voor het Departement of Homeland Security en de upgrade van onze terugvlucht van Economy Class naar Economy Comfort Class.

Een week voor ons vertrek besloten we via de website van Princess Cruises een aantal excursies te boeken. Het werden:

In Skagway: Skagway’s Original Street Car Klondike Summit, Suspension Bridge & Salmon Bake
In Juneau: Mendenhall Glacier, Hatchery, Museum & Gardens
In Ketchikan: Exclusive Flightseeing & Crab Feast

Wat niet lukte was het online boeken van de beoogde excursies in Denali en Talkeetna, wat later ter plekke bij het boekingskantoor wel lukte. Het betrof:

In Denali: Music of Denali Dinner Theatre
In Talkeetna: Three Rivers Tour.

Aan de hand van onze standaard checklist werden de koffers gepakt en het huis verzorgd achtergelaten. In onze bagage ontbreekt nimmer een aantal Delftsblauwe klompjes, bijeengehouden met een rood-wit-blauw lintje, bestemd voor personen die ons tijdens de reis bijzonder leuk gidsen of bijstaan. Succes altijd verzekerd.

De heenreis verliep geheel volgens plan zodat we in Fairbanks na 27 uur in de kleren te zijn geweest ons bed konden opzoeken. Door het tijdsverschil van 10 uur hadden we een complete nachtrust en geen last van jet lag. Wat goed uitkwam want ‘s ochtends wachtte de eerste excursie, die met de raderboot. Een leuke tocht.

Allereerst een demonstratie met het opstijgen van en het landen op het water van een watervliegtuig, vervolgens een demonstratie met sledehonden en het bezoek aan een Indianen-nederzetting met een leuke rondleiding. De eerste klompjes kregen een nieuwe eigenares!

Na de lunch het busvervoer naar de oude goudmijn, waar we na een gedegen uitleg zelf mochten proberen wat goud te wassen. We hebben wat goud overgehouden, maar lang niet voldoende om de kosten van de reis er uit te halen.

Op de terugweg werd nog even halt gehouden bij de Trans-Alaska-pijpleiding waarin de olie in vijf dagen van het noorden naar het zuiden werd gepompt. Terug in het hotel vonden we op ons bed de instructies voor het vervoer naar Denali  dat niet per bus maar per trein zou plaatsvinden. Wagonnaam en plaatsnummers waren gereserveerd en de ons toegewezen bus zou daar stoppen. Bagagelabels in kleur waren bijgevoegd. Perfect geregeld.

De treinreis was zeer interessant. De zes meter hoge wagons hebben een glazen dak wat een riant uitzicht kan opleveren, als het wat minder regent. Aan boord kon in het restauratiegedeelte het ontbijt genuttigd worden. In de Denali Princess Wilderness Lodge hebben we allereerst de gewenste excursie geboekt en ons de verdere dag rustig gehouden in het vrij uitgebreide complex.

De National History Tour viel ons een beetje tegen, daar wij hadden verwacht veel meer dieren te zien. Het aantal bleef beperkt tot één eland, weliswaar dichtbij, en twee caribou’s op grote afstand. De uitleg van de rancher was erg aardig, die van de Indiaanse wat minder.

De theatershow en dinner met music of Denali  is aan te raden. Het gebodene was van een goed gehalte. Het contact met onze tafelgenoten zeer genoegelijk. Inmiddels hadden we ook weer de reisinstructies voor de volgende dag ontvangen.

Tijdens de urenlange treinreis hadden we gelukkig beter weer. Mooie natuur. Één eland waargenomen. Het transport van het station (peronnetje) in Talkeetna naar de Mt McKinley Wilderness Lodge nam meer dan een uur in beslag. Ook daar hebben we de ontbrekende excursie bijgeboekt. De andere ochtend hebben we ons vroeg naar Talkeetna laten vervoeren om deze, in Alaska-ogen, wereldstad met een hoofdstraat van 150 meter eens goed te bekijken. Verschillende leuke etablissementen, zowel van binnen als van buiten. De jetboottour was zeer ontspannend. Onderweg werden we gewezen op een nest van een Bald Eagle, waarvan de bewoner thuis was. Het bezoek aan de Trapper nederzetting, onder begeleiding van een met een geweer gewapende vrouwelijke gids was erg interessant. Overigens vertelde zij, daar nooit een beer te hebben gezien. Ook zij is een paar klompjes rijker.

Om op het cruiseschip te komen was weer een urenlange treinreis nodig. Dank zij onze bijzonder leuke Amerikaanse tafelgenoten werd dat een genoegen. Via Anchorage bereikten wij via een 4 km lange tunnel met slechts één baan, die met het autoverkeer gedeeld moest worden, Whittier, waar de Diamond Princess op ons lag te wachten. Daar de treinreizigers kort voor het vertrek arriveerden, verliep het inchecken erg vlot en konden we onze koffers eens helemaal leeg maken.
Het schip vertrok op tijd voor onze tocht van 3070 km naar Vancouver. Tijdens deze reis zouden we drie walvissen “spotten”.

Een goede keus van ons was om voor het diner de tweede sessie te kiezen, waardoor je rustig van de overigens uitstekende maaltijden kon genieten. We kregen een vaste tafel toegewezen in het Vivaldi restaurant, met een vaste bediening van een erg aardige Philipino en Thai. Vier avonden werden gekenschetst als “casual” en drie avonden als “formel”. Opvallend was hoe goed iedereen zich hierbij aan de kledingvoorschriften hield.

De eerste twee vaardagen stonden in het teken van de gletsjers. De eerste dag was de Hubbard Glacier van Yakutat Bay aan de beurt, de tweede dag de Margerie Glacier en de Lamplugh Glacier van Glacier Bay. Stapvoets (als je hier bij een schip van kan spreken) werden de gletsjers vrij dicht benaderd. Bijzonder indrukwekkend waren de met knetterende onweerslagen te vergelijken optredende breuken in de ijswand, voorafgaand aan de in zee stortende ijsmassa‘s. De baaien vertoonden grote ijsvelden.

Na de derde nacht werden we wakker in Skagway, een door de toeristen zeer levendig stadje. Toeristen, uitgebraakt door wel vijf cruise-schepen, waaronder van de Holland-Amerikalijn, De Wester-, de Zuider- en de Oosterdam.

We hadden thuis twee excursies geboekt. Om te beginnen een rit met de “Skagway Original Street Car”. Bestuurd door een dame in 19-de eeuwse klederdracht werd op zeer humoristische wijze de bezienswaardigheden van Skagway, w.o. Het goudzoekerskerkhof aangedaan. Het filmvoorstellinkje aan het eind was zeer de moeite waard. Klompjes veranderden van eigenaar.

In de middag was er de meer uitgebreide bustoer naar de Suspension Bridge in Canada. Een hoogtepunt was dat bij het parkeerterrein een grizzlybeer op 75 meter afstand rondscharrelde, die zich goed liet fotograferen. De hangbrug werd bezocht en belopen. Aangeraden werd niet verder te gaan omdat kort ervoor daar een andere beer was gezien.

Terug in de U.S.A. werd het dorpje Liarsville aangedaan, waar we werden getracteerd op een zalm-barbecue. Hierbij werd de gehele bevolking (minder dan 10 personen) van het dorp ingeschakeld. Terug aan boord bleek weer onze goede keus voor de tweede dinerzitting.

Na een goede nachtrust deden we onze ogen open in Juneau, de hoofdstad van Alaska. Het stadje sprak ons niet zo aan. De excursie die we hadden geboekt vergoedde echter veel. Allereerst werd de Mendenhall Glacier bezocht. Al lopend naar het bezoekerscentrum kruiste een zwarte beer ons pad, die vlot door de toegesnelde rangers werd verjaagd. Onze vermeende veiligheid achter een dranghek was minder groot daar dit hek 10 meter verder ophield. De beer was pas twee jaar oud, maar toch...

Vervolgens werd een bezoek gebracht aan een zalmkwekerij, waar de beesten van meer dan een meter consequent poogden over de muurtjes van de bassins te springen. Een indrukwekkend gezicht. Het derde bezoek betrof het museum, dat een fraaie collectie sculpturen, scheepjes, kleding en gebruiksvoorwerpen van de oorspronkelijke bewoners bezat. Tot slot maakten we een wandeling door het kunstmatig aangelegde regenwoud, waarbij de geleverde paraplu’s goede uitkomst boden, daar we een van de weinige regenbuien in deze vakantie voor de kiezen kregen.

Ketchikan. Voor het ontbijt hadden we al minstens dertig watervliegtuigen naast het schip zien landen. Een bezigheid waarin we zeer geinteresseerd waren, daar we een  tocht met een dergelijk toestel hadden geboekt.

Ketchikan is een alleraardigst stadje, waarbij de op palen gebouwde Creekstreet er bijzonder pittoresk uitzag. We hebben er uitgebreid gewandeld tot het tijd werd ons te melden voor het krabfeest met aansluitend de tocht met het watervliegtuig.

Met de bus werden we naar het restaurant gebracht waar we ons ongelimiteerd tegoed konden doen aan de Alaska King Crab met de daarbij goed passende Chardonnay. Allereerst kregen we instructie hoe de krabben te lijf te gaan en daarna was het genieten van dit voor ons favoriete gerecht. Het gemiddelde verbruik lag op twee exemplaren! Na afloop van dit festijn werden we per watervliegtuig met enige omzwervingen naar ons schip teruggebracht, waarbij goed op een juiste gewichtsverdeling werd gelet. De landing op het vrij ruwe water was veel rustiger dan we hadden verwacht.

De laatste dag op zee stond in het teken van de ”Inside Passage”, een fraai stuk water tussen het vasteland en de eilanden voor de kust. Voor ons geen verrassing, daar wij 16 jaar geleden deze tocht in omgekeerde richting al eens hadden gemaakt.

We hebben de dag benut om het schip eens goed te bekijken en wat inkopen te doen. Verder moesten we onze koffers pakken want deze moesten ‘s avonds om 9 uur buiten de hut worden gezet, waarna we ze de volgende dag op de luchthaven van Vancouver weer in ontvangst mochten nemen.

Na een bustocht door het bij ons reeds bekende Vancouver werden we op de luchthaven afgeleverd, waar we het vliegtuig op tijd zagen binnenkomen. Het vertrek liep een halfuur vertraging op, daar twee Canadese passagiers  van de douane het land niet uit mochten en hun bagage van boord gehaald moest worden.

Vervolgens ging bij het opstarten van de motoren ergens een rood lampje branden. Na een uur  bleek dat een klep in motor één moest worden vervangen. Deze klep was op de luchthaven in voorraad, maar de toestemming uit Amsterdam om deze te gebruiken liet een uur op zich wachten, waarna de montage nogmaals een uur in beslag nam. Uiteindelijk liepen we een vertraging op van drie en een half uur, waarvan een drie kwartier tijdens de vlucht werd ingelopen. Een kwartier nadat we onze bagage in ontvangst hadden genomen konden we thuis aan het verwerken van onze jetlag beginnen.

Conclusie
Met VCK Travel is het goed zaken doen. Goede informatie en uitstekende afhandeling. Princess Cruises is een geölied bedrijf. Alles op tijd. Alle reisbescheiden, uitstekend verzorgd, tijdig tot onze beschikking. Informatie over geboekte excursies prima verzorgd. Het schip, de Diamond Princess uit 2004 zag er zeer mooi uit. Spic en span. Personeel bekwaam, vriendelijke benadering en behulpzaam zonder onderdanig te zijn.

Niet geheel onbekend met de cruise-wereld was dit een van de betere. Opvallend was dat wij zover wij hebben kunnen nagaan de enige Nederlandse deelnemers aan de cruisetour en de cruise waren en gedurende de gehele reis hebben wij ook geen Duits horen spreken.

De opwaardering van de terugvlucht van Economy Class naar Economy Comfort Class was een goede greep, daar naast de uitgebreidere beenruimte ook de stoelen naast ons leeg bleven. Een voordeel dat mede gezien de vertraging goed uitpakte.

En dan Alaska.
Uiteraard maak je een voorstelling van wat je te wachten kan staan. Een groot land (4 x Nederland) met slechts 600.000 vaste inwoners. In de zomermaanden komen daar nog eens honderdduizenden seizoenwerkers bij als buschauffeur, gids, winkel- en horecapersoneel.

Iedereen is trots op de staat waar ze uiteindelijk tijdelijk vandaan kwamen. Alaska, een grootse natuur, ruw, leeg, een indrukwekkende dierenwereld, waarbij ontmoetingen van veel toevalligheden afhangen. Heel anders dan de rest van de Verenigde Staten, waar we reeds veel in gereisd hebben.
Het is een vrij dure staat, maar ja wat wil je als je in vijf maanden het inkomen voor het gehele jaar moet verdienen.

En nu.
Het verwerken van een kleine 400 foto’s tot een DVD-presentatie met teksten en onderliggende muziek afkomstig van een aangeschafte cd, “The Spirit of Alaska“.

Ook hier zijn we weer even zoet mee.

Gerda en Gerard Beumer