Reiservaringen

Naar Oslo en Kopenhagen - Verslag door Jelger van Weydom

Als webmaster van VCK Travel weet ik inmiddels aardig wat over cruiseschepen. Althans, op papier. Van veel schepen kan ik zeggen hoe groot ze zijn, hoeveel passagiers ze kunnen vervoeren, wat de nationaliteit van de officieren is en of het mogelijk is met een creditcard te betalen. Een zelfverklaard cruisekenner zonder praktijkervaring dus. Half mei kwam daar verandering in. VCK Travel ging mee om een groep cruisers te begeleiden op een reis naar Oslo en Kopenhagen en ik mocht er bij zijn. De praktijk bleek toch heel wat anders te zijn dan de fotootjes die ik van mijn computerscherm kende.

Op de vroege zaterdagmorgen melden wij ons in de haven van Rotterdam, waar we ons schip al snel zien liggen. De Norwegian Jade van Norwegian Cruise Line zal ons in vijf dagen naar Scandinavië brengen en dat – zo is ons beloofd – op een bijzonder comfortabele manier. Ik ben direct onder de indruk: 294 meter lang en 32 meter breed, die cijfertjes kende ik inmiddels wel. Maar als je op het punt staat aan boord te gaan, blijken die cijfertjes samen een gigantisch schip te vormen. Ik vraag me meteen af of dit gevaarte wel op een foto gaat passen. Toch maar even naar de overkant van de Maas lopen voor het totaalplaatje lijkt me de enige oplossing.

Het welkomstcomité aan boord mag er ook zijn. We zijn de centrale hal nog niet binnen of er staat personeel klaar om ons op te vangen met champagne en jus d’orange. Mijn stateroom is zeer ruim en heeft alles wat ik wens. Een royaal bed, een nette badkamer en een televisie waarop – volgens het programmaboekje - continu films te zien zijn. Als ik de gordijnen openschuif, zie ik dat de hut zelfs een eigen balkon heeft. Mijn humeur is meteen opperbest: dit belooft een mooie reis te worden.

Van de groep die we begeleiden heeft een aantal al de nodige cruises gemaakt, anderen vinden deze korte trip met Rotterdam als begin- en eindpunt de ideale mogelijkheid eens met het cruisen kennis te maken. Vooral die laatste groep is nogal onder de indruk van de omvang van de Norwegian Jade. Waar zijn alle restaurants te vinden, bij wie kun je een excursie boeken, dat zijn vragen die nog niet bij iedereen helemaal duidelijk zijn. De meeste ‘problemen’ worden echter heel snel opgelost. Dit eerste vragenuurtje wordt nog aardig bezocht, de twee die we later nog houden zullen slechts nog bezocht blijken te worden door een paar mensen die een complimentje komen uitdelen.

We verblijven anderhalve dag op zee voor we in Oslo aankomen en er is dus voldoende tijd om het schip te leren kennen. Met vier collega’s gaan we er op de eerste avond eens goed voor zitten: we hebben gereserveerd in het Teppanyaki-restaurant. De gasten nemen plaats rond een grote bakplaat, terwijl de kok de meest verbazingwekkende trucs uithaalt met het eten dat wij besteld hebben. Dat eten – de meesten kiezen voor biefstukreepjes of garnalen – smaakt bovendien uitstekend. De dagen daarna proberen we zoveel mogelijk van de twaalf restaurants die de Jade rijk is, te bezoeken. Het enorme buffetrestaurant behoort tot mijn favorieten, omdat het zo makkelijk is om hier op elk moment van de dag even binnen te lopen om de opkomende trek te stillen. Ook Steakhouse Cagney’s en het klassiek aandoende Grand Pacific Restaurant zijn aanraders.

Het grote voordeel van een reis met Norwegian Cruise Line is dat je eigenlijk nergens hoeft te reserveren. De rederij hanteert een ‘Freestyle Cruising’ filosofie en dat houdt in dat je in elk restaurant kunt aanschuiven wanneer je maar wilt. Het Teppanyaki (weinig zitplaatsen en erg populair) vormt hier de uitzondering op, maar verder hebben wij op de avond zelf besloten waar we gingen eten. Zelfs met acht personen bleek dat geen probleem. Zo konden we de verschillende shows in het theater zien en zo lang van het uitzicht vanuit onze stateroom genieten als we maar wilden. Volgens mij zou dat ook zo moeten zijn op een vakantie: dan heeft niemand toch zin om hele strakke tijdschema’s te hanteren?

Tijdens de avonden is er van tijdschema’s trouwens ook weinig sprake. In het dagprogramma dat iedereen in de hut krijgt, staan allerlei activiteiten vermeld met daarin het tijdstip waarop ze gehouden worden. Het lijkt allemaal erg stipt, maar in de praktijk is er zoveel te doen dat je altijd wel érgens op het juiste moment binnenloopt. Zo komen we terecht bij een disco party met klassieke seventies-hits en een White Hot Party met zelfs een soort van zeepsopkanon. In de pianobar is het eigenlijk altijd gezellig. Het is een ideale plek voor mensen die even niet willen dansen, maar onder het genot van een drankje van rustige muziek willen genieten.

Zowel Oslo als Kopenhagen had ik meerdere malen bezocht, maar in het geval van de Noorse hoofdstad was de laatste keer toch alweer ruim tien jaar geleden. Oslo was wel zo ongeveer als ik me herinnerde: een compact stadscentrum een een aantal bijzondere toeristische attracties. Het leukste daarvan is toch wel het Vigelandpark, het park dat vol staat met creaties van beeldhouwer Gustav Vigeland. Bij de Holmenkollen-skischans, gebruikt tijdens de Olympische Winterspelen van 1952, is helaas door een grootscheepse verbouwing weinig te zien. Oslo is vandaag wat grauw. Het regent gelukkig niet, maar de grijze wolken hangen voortdurend dreigend boven de stad.

In Kopenhagen zijn die wolken compleet verdwenen. Als we met zijn allen in het altijd gezellige Nyhavn een biertje drinken, doen we dat onder een strakblauwe lucht. Maar Kopenhagen is eigenlijk altijd leuk. Niet alleen dankzij de gezellig gekleurde huisjes van Nyhavn, maar ook door het Koninklijk Paleis, de Kleine Zeemeermin en de vele andere bezienswaardigheden. Bij de laatste attractie is het overigens wel even flink dringen. Naast de Jade liggen er nog drie andere cruiseschepen in de stad en laat al die passagiers nu net tegelijkertijd de Zeemeermin willen bezoeken. Dan is het opeens best even lastig om zo’n klein beeldje te zien, laat staan op de foto te nemen.

Na Kopenhagen rest ons nog anderhalve dag, waarin we alles nog kunnen doen waar we de eerste dagen niet aan toe zijn gekomen. Dat betekent in mijn geval even zweten op de hometrainer, terwijl een van mijn collega’s ervoor kiest om zo’n beetje alle shirtjes uit de winkel op te kopen. In de meeste restaurants kennen ze ons inmiddels, hoewel we aantrekkelijk klinkende plaatsen als Papa’s Italian Kitchen en Tapas en Salsa Restaurant  door tijdgebrek moeten overslaan. Nou ja, wie weet komt het er nog eens van.

Ondanks alle hoogtepunten die we onderweg gezien hebben, vond mijn favoriete cruisegevoel toch wel op de vroege morgen plaats. Normaliter ben ik geen ochtendmens, maar als je ’s ochtends het gordijn van je kamer openschuift en de Noorse fjorden voorbij ziet glijden maak ik daar graag een uitzondering voor. Dat was een bijzonder mooi uitzicht, en dan was het nog niet eens mooi weer. De werkelijkheid van het cruisen blijkt inderdaad heel anders dan ik vanachter mijn computerscherm kon opmaken. Het is leuker. Veel leuker.