Reiservaringen

Silversea Cruise naar Antarctica: lastig te overtreffen... - Verslag door Ward van Beek en Marleen Wijnstok

Zo niet onmogelijk. Toegegeven, wij zijn geen ervaren cruise-reizigers, dus ons vergelijkingsmateriaal is beperkt. En de reis met de Prince Albert II heet feitelijk ook 'een expeditie', en geen cruise...

Maar toch, toch denken wij dat we de best mogelijke cruise-ervaring hebben meegemaakt. Het is natuurlijk niet de goedkoopste cruise die je je kunt voorstellen, maar het was dan ook tot in de details perfect verzorgd. Voor de eerste overnachting in Buenos Aires wordt gewoon het beste hotel van de stad geboekt, het Alvear Palace. Kosten nog moeite gespaard. Dat geldt ook voor de transfers. En dan de cruise zelf. De boot is niet groot en met 130 personeelsleden op evenzoveel passagiers is alles ingericht op de best denkbare beleving. Vanaf de tweede dag kennen vrijwel alle medewerkers de naam van elke gast.

De restaurantmanager Ali begeleidt je desgewenst naar een kleine tafel of grote tafel, en let uitstekend op wie het met wie goed kan vinden. "Mr. and Mrs. van Beek, I brought you some delightful company..." waren zijn gevleugelde woorden, en maar al te vaak waar. Het eten in het restaurant is van Relais & Chateau niveau, en daar is het restaurant ook bij aangesloten. De kwaliteit is negen dagen lang van een ongelooflijk niveau, met talloze uiterst verse producten, steeds verse pastries, fruit, etc. etc. Een consequent hoog niveau, met een service die in menig sterrenrestaurant niet zou misstaan, zonder ook maar een moment stijf of formeel te zijn. Het gehele team werkt als een team, en er staat werkelijk geen moment ook maar iemand niets te doen. Ieder pakt alle voorkomende taken op, zonder veel acht te slaan op hierarchie. Een internationale teamprestatie van hoog niveau.

Dat geldt overigens ook voor het expeditieteam van 12 deskundigen, die niet alleen deskundig zijn, maar stuk voor stuk gepassioneerd en boeiend kunnen vertellen over alles wat Antactica is. Zij varen je ook met Zodiacs naar de kust of rond tussen de ijsschotsen.

En dan Antarctica zelf. We hebben het getroffen met het weer, die eerste weken van januari 2011. We konden voor het eerst dat seizoen het Lemaire Channel door (also known as the Kodak Channel, vanwege de uitzonderlijke schoonheid) Plenau, Cuverville Island, Arctic Sound en Paradise Bay: alles was oogstrelend mooi, met helblauwe luchten, blauw water, groene kleuren van de ijsbergen onder water, en een weelde aan pinguins, robben en walvissen. Alles gezien wat we hadden willen zien, alles ervaren van wat we hadden gedroomd. In een jacuzzi op het achterdek, met een glas champagne, in het zonnetje, terwijl de ijsbergen je links en rechts passeren. Surrealistisch, maar onvergetelijk. De laatste dag, op Deception Island, toch nog een dag met harde wind, lage bewolking en lichte sneeuwval, zodat we ook het barre en koude Antarctica een moment kunnen meemaken.

De jassen van Silversea blijken dan geweldig warm en comfortabel. De rode jassen doen het sowieso erg goed op de foto's, voor het contrast met al het blauw, en om schaalgrootte zichtbaar te maken op de foto's. Gedurende de twee dagen terug door de Drake Passage blijken de zeebenen al wat gewend, en blijft het restaurant ook trekken... Nu thuis met een een enorme collectie foto's die het bewijs zijn dat het allemaal geen droom was. Ik ben in genoeg vijfsterrenhotels of sterrenrestaurants geweest, om te weten hoe excellente service zich verhoudt tot goede service. Bij Silversea gaan ze alleen voor het allerbeste. Niet te overtreffen serviceniveau.

Een droomreis die ik iedereen kan aanbevelen.