Reiservaringen

Met de Queen Mary 2 naar New York - Verslag door Hans Beijerinck

Zondag 19 april – zonnig
Om vier uur 's middags met de trein naar Schiphol samen met Wally Pietersz en Gerda van de Ketterij (dit zijn mijn achterburen aan de Touwbaan). Na aankomst om kwart over zes gaan we eerst wat eten, een hamburger bij 'Burger King'. Daarna hebben we ergens anders nog een kopje koffie gedronken dat door Gerda betaald werd en toen zijn we met de shuttlebus naar het Ibis-hotel gegaan voor de nacht. Nadat we de spullen op de kamer hebben gebracht, drinken we nog een kopje koffie in de bar beneden. Een goede kamer, het bed is echter wat smal. Door een zer dun matras leek het wat breder, maar toch ben ik ’s avonds bij het omdraaien uit bed gevallen. Een slechte nachtrust.

Maandag 20 april – zonnig
Om vier uur 's ochtends word ik alweer wakker, omdat het restaurant net boven mijn hoofd zit. Om zes uur ben ik ook maar opgestaan en kleed ik me aan voor het ontbijt. Daarna ga ik naar de kamer om mijn koffer te pakken. Om half acht gaan we met de shuttlebus naar Schiphol, waar Yvonne van Lindert ons al staat op te wachten. We passeren vlot de douane, maar omdat er mist op Londen Heathrow is, is het toestel te laat in Amsterdam en vertrekken we dus een half uur te laat.
 
We komen om 12.00 uur lokale tijd aan. Yvonne en de mensen van Cunard wachten ons keurig op. Een mooie rit naar Southampton volgt, met een goede buschauffeur die ook nog wat over de stad vertelt. In de haven liggen de drie grote schepen, naast onze 'Queen Mary 2' zijn dat de ongeveer gelijktijdig uitvarende ' Queen Elizabeth' en 'Queen Victoria'.

Bij het inchecken wordt er een foto gemaakt die digitaal op je entreekaart wordt gezet. Als je aan boord gaat moet je je identificeren met die kaart. Die wordt gescand en de veiligheidsmensen zien dan de foto. Als ik mijn jack en handbagage naar mijn hut (nummer 5186) heb gebracht, komt hutsteward Edwin keurig mijn koffer brengen. Hij is helaas flink beschadigd. Als ik daarna nog wat foto’s op de wal wil maken, mag ik niet meer van boord. Precies om vijf uur worden de trossen losgegooid.

In de hut ligt ook het 'Daily program'. Daarin staat vermeld wat die avond de dresscode is en hoe laat je in welk restaurant aan welke tafel verwacht wordt. De dresscode voor vanavond is 'Elegant casual'. Ik zit aan een 4-persoonstafel, maar Wally en Gerda zitten ergens anders. Later wijzigt de chef het voor morgen. Het eten is uitgebreid, maar gelukkig zijn de hoeveelheden niet al te groot. Na het eten gaan we nog even een wijntje drinken in een van de vele bars. Eentje waar bij het raam gerookt mag worden, want Wally en Gerda zijn verstokte rokers.

Dinsdag 21 april – zonnig, luchttemperatuur 21 graden
Ik ben al vroeg op en zet de klok een uur terug: dit moet iedere dag, om op lokale tijd in New York aan te komen. We worden om tien voor achtt onverwachts via de scheepsomroep gewekt door de kapitein. Er is een passagier ernstig ziek en zal met de helikopter van boord worden gehaald. We mogen niet aan dek of op het balkon komen en ook geen foto’s maken om de piloot niet te laten schrikken.

Na het ontbijt bekijken we eerst zelf het schip, daarna krijgen we een officiële rondleiding. Na afloop ontmoet ik Wally en Gerda in de 'Lions Club' en drink een glas rode wijn. Daarna gaan we gezamenlijk in 'Kings Court' lunchen, het is daar lopend buffet. ’s Middags wandel ik wat over het dek om me vervolgens om te kleden. De dresscode is 'Formal', wat betekent dat een 'Tuxedo' (smoking) gewenst is. Ik heb die van mijn broer Theo te leen.

Om 17.15 uur geef ik commodore Bernard Warner een handje en is er champage in de 'Queens Room' achter het Brittannia Restaurant. Ik vraag aan de purser (de hele bemanning is aanwezig) wie de chief engineer is. Ik wil namelijk graag de machinekamer bezoeken en verdere technische gegevens krijgen. Ik kan hem even spreken, maar er zijn veel mensen die hem de hand willen schudden. Daarna gaan we naar het diner in het Brittannia, gelukkig zit ik nu wel aan tafel met Wally en Gerda.

Na het diner gaan we nog wat drinken in de 'Lions Club'. Als we daar Hollands met elkaar praten blijkt er ook een echtpaar uit Malden bij Nijmegen tegenover ons te zitten. Het zijn Theresia en Femando. Het is erg gezellig en ik dans met Theresia. Zij pakt af en toe mijn videocamera en maakt dan opnames. Ik zie de chief engineer aan de bar en maak een kort praatje. Ik moet zijn secretaresse bellen voor een afspraak om meer te weten te komen over de technische installatie. Het is al middernacht geweest als ik naar bed ga, maar gelukkig kunnen we de klok vannacht weer een uur terug zetten.

Woensdag 22 april – zonnig, lichtbewolkt, luchttemparatuur 14 graden
Hoewel de zee iets meer in beweging is, heb ik goed geslapen. Ik heb een prachtige hut met balkon aan bakboord, waar de hele dag de zon op schijnt. We ontbijten om half negen in Kings Court. Daarna lopen we wat rond, maar de winkels zijn dicht in verband met een oefening van de bemanning. We drinken koffie in een ander deel van 'Kings Court', waarna ik in mijn hut mijn reisverslag maar weer eens ga bijwerken.

Als de oefening van de bemanning over is, ga ik naar de fotogalerij om de foto’s van de commodoreparty te bekijken. Na wat gezoek vind ik de foto’s waar ik op sta en die koop ik. Om exact twaalf uur luidt een officier de bel in de 'Grand Lobby'. Er is overal iets te doen: zingen in de lobby, of een lezing over schilderijen. Boven bij het helikopterdek is een overdekt zwembad met warm water. We eten weer in 'King Court'. Om een uurtje of twee ga ik met Gerda naar de fitness.

We dineren ook in Kings Court en ontmoeten Yvonne in de lobby. Zij houdt daar spreekuur, maar omdat er geen klanten zijn blijven we even praten. We zijn op weg naar het 'Royal Court Theater' voor een Show Singers Concert. Het is een grote theaterzaal met een balkon. Tussen de stoelen staan kleine stoeltjes, voor de drankjes die rondgebracht worden. Het theater is twee keer zo groot als dat in Middelburg, maar wel kleiner dan de Doelen in Rotterdam. Op het podium zit een volledig sympfonieorkest: zonder cello’s en bassen, maar wel met een harpiste, een zeer uitgebreide lichtinstallatie en rookkanonnen. Na afloop drinken we nog een glas rode wijn.

Donderdag 23 april – bewolkt, luchttemperatuur 11 graden
Het schip bewoog opnieuw iets meer dan de nacht ervoor, maar ik heb weer goed geslapen. Voor het ontbijt werk ik het reisverslag van gisteravond bij, want door de zonsopkomst ben ik vroeg wakker. Na het ontbijt gaan Wally en ik in de fotogallerij zoeken naar hun 'welkom aan boord' foto, daarna kijken we achter de brug naar het werk van de stuurlieden. Ik kijk naast het theater naar de portretten van beroemdheden die met Cunard gereisd hebben, wat ze deden en wat ze van Cunard vonden.

Ik besluit om vandaag een klassiek pianoconcert in het theater bij te wonen. Wally gaat een uiltje knappen en Gerda gaat fitnessen. Het weer verbetert, want het wordt zonnig en de golfhoogte neemt wat af. De commodore vertelt in het dagelijkse nieuwsbericht dat we halverwege zijn en noordelijk langs het graf van de Titanic. Die had wel pech met die ijsberg, want het water is bij ons 15 graden.

Om half vijf gaan we eerst een borrel drinken in de 'Golden Lions Club' en daarna wat eten in het naastgelegen Brittannia Restaurant. Omdat ik te laat ben voor de toneelvoorstelling van zeven uur, gaan we eerst even terug naar de club. Femando en Theresia zitten er ook en ze vertellen dat ze al dolfijnen hebben gezien. Het wordt al donker dus ik zie helaas niets. We zien een mooi systeem in actie: de ruiten die elke dag met zoet water van het zout worden ontdaan.

Om half negen ga ik naar de toneelvoorstelling. Er speelt een stuk over een schoenmaker: zijn oudste dochter trouwt met de meesterknecht, die vervolgens het huis uit moet. Maar dan gaat het slecht met de zaak en de man raakt aan de drank. Uiteindelijk nemen de knecht en de dochter de zaak over, tot groot ongenoegen van de vader.

Vrijdag 24 april – bewolkt, luchttemperatuur 15 graden
Door het licht ben ik al vroeg weer wakker, maar door het uur tijdsverschil merk ik daar steeds weinig van. We varen ongeveer 600 mijl per dag en hebben nog ongeveer 1100 mijl af te leggen. Ik heb persoonlijke post gekregen van de commodore: om half acht mag ik zijn senior officers ontmoeten in de Queens Room. Ik bezoek de fotogallerij om de foto te bekijken die er gisteravond van mij gemaakt is, met een (fictieve) achtergrond van een dekreling. Na de lunch ga ik naar een verkorte uitvoering van Shakespeare's 'Midsummer Night's Dream' (hier 'Bottom’s Dream geheten). Het toneelstuk wordt gespeeld door RADA, een groep die zo heet omdat ze lid zijn van en zijn opgeleid door de Royal Academy of Dramatic Art.

Eenmaal terug in de hut vind ik roze labels met ontschepingsinstructies. Ik kleed me weer om: de dresscode is opnieuw 'Formal', zeker nu ik na het eten op persoonlijke uitnodiging naar de cocktailparty van de commodore en zijn senior officers mag. Tijdens het dessert in het Brittannia Restaurant werd opeens de Radetzkymars ingezet en iedereen ging op de maat klappen. Alle koks kwamen binnenlopen en werden op de trap persoonlijk voorgesteld. Op de party is het nu rustiger, zodat ik langer met de commodore en chief engineer kan praten. Ze zijn acht weken weg en dan vier weken thuis.

Na afloop drink ik nog wat met Theresia, Femando, Wally en Gerda.  Ik weet inmiddels dat er 2.460 passagiers aan boord zijn en dat de bemanning uit 1.234 personen bestaat. De Aziatische crew is een jaar van huis. De Queen Mary 2 onderhoudt in de winter een lijndienst, maar gaat in de zomer ook naar de Middellandse Zee en Hamburg. Volgens een folder ligt ze 13 juli 2009 in Rotterdam.

Zaterdag 25 april – zonnig, luchttemperatuur 9 graden
Ik heb slecht geslapen omdat ik wat verkouden begin te worden. Na het ontbijt om half negen blijven we zo lang napraten, dat we het koffiedrinken er maar meteen aan vastplakken. Ik haal de foto op die gisteren van mij genomen is met de chief engineer en ik koop er meteen ook een van de bakboordzijde van de Queen Mary 2 (en teken zelf mijn hut erop). Na de lunch rust ik wat uit en ga ik op dek 7 in de zon liggen. We dineren opnieuw in het Brittannia en daarna ga ik met Gerda naar de afscheidsshow in het Royale Court Theater. De show is fantastisch en zou niet misstaan in een groot theater in Nederland. er is een orkest, een soliste en een groep dansers en zangers. Aan het eind van de avond pakken we onze koffers in en zetten we ze buiten neer. We gaan vroeg naar bed, want bij zonsopkomst komen we aan in New York.

Zondag 26 april – zonnig, luchttemperatuur 20-25 graden
Om 03.50 uur word ik wakker door het lawaai van de buren (die ik de hele reis niet gehoord heb). Als ik me heb aangekleed, blijken de meeste mensen al op het dek te staan. Aan beide kanten van het schip varen al politieboten mee en iets later dan voorspeld passeren we het Vrijheidsbeeld. Het is kwart voor zes geworden in plaats van kwart voor vijf. Voor Manhattan worden we beschenen door een helikopter. Het schip draait voor Manhattan om bij de passagiersterminal van Brooklyn uit te komen. Iets na zessen worden de eerste trossen richting de kant gegooid. Het georganiseerd ontschepen duurt wat langer dan gepland. De passagiers die ’s middags weer mee terug gaan mogen eerst van boord, omdat ze anders geen tijd hebben om New York te zien. Dan volgen de passagiers dan naar het vliegtuig moeten om hun vlucht te halen.

Zelf mogen we pas om 10.10 uur van boord, in plaats van 09.30 uur. Bij de trage paspoortcontrole worden vingerafdrukken en foto’s van je gezicht gemaakt. Onze lokale gids Steve is buiten moeilijk te vinden. Uiteindelijk maken we een rondrit per bus met een lokale Nederlands sprekende gids. Om 12.30 uur drinken we koffie bij het World Financial Center, tegenover Ground Zero. Vroeger was hier een brug, maar nu staat er een glazen wand die een goed uitzicht biedt op de werkzaamheden. We maken een rondrit langs de Hudson, gaan naar Wall Street en eten ergens een hamburger. In ons hotel 'Park Central' zijn de kamers om 15.00 uur nog niet beschikbaar, maar om 16.00 uur heb ik mijn koffer toch in de kamer gezet. Mijn ticket voor de musical 'Mamma Mia' moet bij de receptie liggen, maar ik word van het kastje naar de muur gestuurd. Het blijkt bij het theater te liggen, dus daar loop ik maar heen.

Het 'Wintergarden' theater ligt op de hoek van Broadway op 50th street, zeven straten verwijderd van het htel. Ik eet nog even een hamburger en ga terug naar het hotel om mijn reisverslag bij te werken. In het theater is het vervolgens al erg druk. Het is een leuke musical over een meisje dat vlak voor haar bruiloft uit drie mannen haar echte vader moet kiezen. Er komen allerlei verwikkelingen bij kijken die gebaseerd zijn op de nummers van ABBA. ’s Avonds is het weer nog prima en ik loop zonder jas terug naar het hotel.

Maandag 27 april – gedeeltelijk bewolkt, 15-28 graden
Ik heb goed geslapen en word op tijd wakker. Na het wassen en aankleden (ik kies voor een lange broek en een sportief overhemd, want het is nog wat te fris voor een korte broek), werk ik nog even mijn verslag bij. Na het ontbijt heb ik nog even tijd om foto’s van Carneggie Hall te make, want het hotel ligt hier tegenover. Er worden net muziekinstrumenten via de zijingang naar binnen gereden. In de lobby van het hotel hoor ik dat Wally ziek is en dus niet met ons mee gaat. We gaan met de bus naar Battery Park om met de ferry naar Liberty Island met het Vrijheidsbeeld te gaan. Sinds 11 september 2001 mag je hier helaas niet meer in.

Ik koop wat souvenirs en daarna gaan we met de ferry naar Ellis Island. Immigranten moesten hier vroeger 48 uur in quarantaine voor ze aan land mochten. We bekijken de vele foto’s en missen net de ferry van 13.30 uur waar de meesten al op zaten. We treffen elkaar weer in Lower Manhattan, vanwaar we met de bus weer naar het hotel worden gebracht. Wally voelt zich inmiddels weer beter en gaat met Gerda winkelen. Via Bryant Park en de Radio City Music Hall gaan we naar Times Square. We maaken mooie foto’s van alle reclames. Op een grote tribune zitten veel mensen naar de neonlichten te kijken. We kopen nog wat goedkope ansichtkaarten (15 voor een dollar). Ik ga nog even op de tribune zitten om naar de reclames en de 'Yellow cabs' te kijken. Terug in het hotel kopen we wat postzegels om de kaarten daadwerkelijk te versturen.

Dinsdag 28 april – gedeeltelijk bewolkt, 15-30 graden
Tijdens het ochtendnieuws wordt tijd besteed aan de varkenspest, maar ook aan de Air Force One die gisteren laag over Manhattan vloog. Wij hadden dat aan boord ook gezien. Het vliegtuig vloog een paar keer laag over voor filmopnamen. De president was niet aan boord. De politie wist ervan, maar toch waren sommige mensen in paniek omdat we weer aan 9/11 dachten. Na het ontbijt hebben we een een boottocht door de havens gemaakt. Veel dingen hadden we al gezien en Steve had ook al aardig wat verteld. Via Central Park zijn we naar de dure wijken gereden. Vanaf het Rockefeller Centre hebben we het uitzicht over de stad bekeken. Ik laat weer een foto nemen.

In de bus nemen we afscheid van Steven (met een envelop met inhoud), hij gaat niet mee naar het laatste diner. Onze vrije middag besteed ik door naar het Empire State Building te gaan, waar ik 45 en 15 jaar geleden ook al was geweest. Via Times Square loop ik weer terug naar het hotel. Onder leiding van Yvonne gaan we met de bus naar een Italiaans restaurant. Terug in het hotel ga ik mijn koffers pakken: we moeten de volgende dag immers naar het vliegveld.

Woensdag 29 april – bewolkt/regen, 12-15 graden
Na een laatste rondje over Times Square zit ik om half twaalf beneden. De bus brengt ons naar het JFK vliegveld, waar het een ongeorganiseerde bende is. Je moet zelf je paspoort door een machine halen en dan maar wachten tot je naam ergens wordt omgeroepen. De bagage moet weer ergens anders heen en je moet zelfs je schoenen laten scannen. Uiteindelijk zitten we anderhalf uur voor vertrek bij de gate. In het vliegtuig blijkt het net zo’n rommel als op de luchthaven. De echtparen zitten niet naast elkaar en ik zit een eind van Wally en Gerda af. Om 16.50 uur stijgen we op, maar door de sterke rugwind zijn we een uur eerder in Amsterdam. Van slapen komt niet veel, maar ik probeer wel een paar Sudoku’s op te lossen.

Donderdag 30 april – zonnig
In Amerika werd regen in Amsterdam voorspeld, maar het blijkt toch zonnig. Om kwart voor zeven pak ik de trein naar Middelburg. Het was een prachtige reis!