Reiservaringen

Cruisen naar Antarctica

Reizen is voor sommigen een sport op zich. Neem nu Kitty Leen, medewerker op de ICT-afdeling van VCK Travel. Haar doel is even simpel als ambitieus: ieder mooi plekje op aarde bezoeken. De Noord- en Zuidpool en alles daar tussenin. Ze is op de goede weg. In 2009 bezocht Kitty Spitsbergen en Groenland. Eind 2010 volgden Paaseiland, de Chileense fjorden en… Antarctica.

De fotopresentaties die Kitty na afloop van iedere reis geeft zijn inmiddels een populaire traditie geworden op kantoor. Hapjes en drankjes worden klaargezet, de beamer geïnstalleerd en het jaloersmaken kan beginnen. Want jaloers werden we, bij het zien van de beelden van de fantastische cruise die ze met de Prince Albert II van Silversea Cruises maakte.

Op een landkaartje laat Kitty de route zien die ze heeft afgelegd. Vanaf de Argentijnse havenstad Ushuaia gaat het zuidwaarts richting onder meer Deception Island en het Antarctisch Schiereiland. ,,Ligt allemaal lekker dicht op elkaar’’, wordt van achter in de projectiekamer geroepen. ,,Nou, het is toch wel twee dagen varen hoor’’, lacht Kitty. ,,Vooral de Drake Passage is een heel eind.’’

Na de eerste dagen op zee volgen de prachtige foto’s elkaar snel op. Ruige kusten. Enorme gletsjers. Walvissen. En vooral: pinguins in alle soorten en maten. Grote pinguins, kleine pinguins met een gekke kuif (Rockhoppers, zo leren we), bruine pinguins, omgevallen pinguins, pinguins die behoedzaam om een zeeolifant heen hobbelen. Sommige van de vogels lijken bovendien wel op een meter afstand te staan. Of is hier sprake van telelens-bedrog? ,,Nee hoor, we konden zo dichtbij komen als wilden. Alleen de dieren aaien was niet de bedoeling.’’ Kitty legt uit hoe het aan land gaan tijdens de cruise in zijn werk ging. ,,Het schip heeft een vloot met zodiacs, kleine bootjes die bijna overal aan kunnen leggen. In groepjes van 10 tot 16 man stap je in de zodiacs en dan is het een kwestie van warm aankleden en genieten.’’

De presentatie vordert en vanuit het zaaltje klinkt slechts af en toe een oooh of een aaaah, of wat gegrinnik om die toch wel erg grappige pinguins. De VCK collega’s blijven echter ook praktisch: ,,Kitty, je zei dat je soms nog voor zonsopgang opstond om op pad te gaan. Staat er dan wel ontbijt voor je klaar?’’ Gekke vraag, staat met grote letters op het hoofd van Kitty te lezen. ,,De Prince Albert II is niet voor niets een vijfsterrenschip. Alles is tot in de puntjes geregeld.’’ Later zien we inderdaad foto’s van de delicatessen die aan boord geserveerd werden. Verlekkerde blikken onder de cruisefanaten zijn het gevolg.

Tja, reizen. Veel beter dan dit kan het toch niet worden, concludeert iedereen na een paar honderd impressies. Deception Island is schitterend, de Shetland Eilanden zijn schitterend en South Georgia is… jawel, schitterend. Antarctica moet de ultieme bestemming voor de natuurliefhebber zijn. Zo’n plek die je met pijn in je hart verlaat, omdat je weet dat je er hoogstwaarschijnlijk niet snel meer terugkomt.

Hoe pijnlijk zo’n afscheid is, blijkt als we een foto zien van de haven van Ushuaia. Het stadje ligt er prachtig bij, maar Kitty bekijkt het plaatje met een plotseling zeer somber gezicht. We durven het bijna niet te vragen, maar: keken we hier toevallig naar de laatste foto van de vakantie?

Inderdaad, de reis zat erop.