Paes en Rob Pons beleefden een onvergetelijke cruise met de Silver Wind van Silversea Cruises langs de mooiste plekjes van westelijk en zuidelijk Afrika. Ze hielden enthousiast een dagboek bij. Geniet mee!

14 maart 2005
We maken een cruise met de Silver Wind en zijn vanuit Mauritius vertrokken richting Oost Afrika. Wat meteen opvalt is dat iedereen heel snel met elkaar praat en optrekt, want je zit tenslotte in hetzelfde schuitje. Onze hut bevindt zich op de zesde verdieping. Het ziet er al meteen naar uit dat we hier wat eten betreft niets te kort zullen komen. Gisteren werden we ontvangen met champagne en een buffet, gevolgd door een High Tea.
Eenmaal in de bar werden er allerlei lekkere hapjes geserveerd. We gaan vandaag naar La Reunion, naar de hoofdstad Saint Denis. Morgen komen er eerste drie zeedagen, voordat het grote Afrika avontuur begint.

17 maart 2005
La Reunion ligt al weer mijlen achter ons. Het was leuk om het eiland te bezoeken. Het was er warm. We snakten naar een drankje op een terrasje. Dat vonden we en we hebben heerlijk zitten (zw)eten. Het eten aan boord is fabelachtig goed. Je eet bijna altijd op sterrenniveau en dan zijn we nog niet eens in de specialiteitenrestaurants geweest. Morgen gaan we eindelijk wat van Afrika zien. Vanuit Richards Bay gaan we een Safari (gamedrive) doen en ´s avonds eten we onder de sterrenhemel. Zeer benieuwd of we de ‘big five’ zullen zien. Iedereen verstaat daar weer andere dieren onder, wij zijn al blij met een aap! Vandaag hebben we de eerste dolfijnen gezien. Dat blijft een belevenis!
We ontbeten met twee Zuid-Afrikanen. Leuk om die taal te horen. Vanavond krijgen we na een safari ‘braai in de bos’ een soort barbecue in het oerwoud. Vooral de ‘boer wors’ schijnt heel lekker te zijn en ook ‘de vark’, het varkensvlees.

19 maart 2005
We werden opgehaald door een minibusje, dat ons in anderhalf uur naar de safariplek zou brengen. Dus een mooie gelegenheid om al rijdend het landschap te ontdekken. Het was in het begin behoorlijk groen, wat ik vreemd vind, want wat groen is, heeft water nodig. Maar langzaam veranderde het in een ‘safarilandschap’. Eenmaal in een zespersoons jeep voelden we ons al hele ‘jungleontginners’. Het geeft een heel spannend gevoel om niet te weten wat je te wachten staat. Overal kan wat vandaan komen. En inderdaad... vlak voor ons een aantal olifanten. Wat een joekels! We hebben verschillende dieren gezien, zoals impala´s, gnoe´s, zebra´s en veel neushoorns. Maar de kroon op de safari was voor ons een hyena. Na de safari werd in een lodge het diner geserveerd. Geen varken, maar impala aan het spit. Je moet het geprobeerd hebben!

21 maart 2005
Durban, waar ons een geweldige ervaring te wachten stond. ’s Ochtends vroeg vertrokken we naar een klein vliegveld. Een helikopter bracht ons naar de Sani Pass. De vlucht was fascinerend, het uitzicht en het landschap onder ons geweldig. Wat een ervaring! Een fourwheeldrive stond klaar. De Sani Pass heeft scherpe haarspeldbochten. In acht kilometer ga je 1000 meter omhoog. Te vergelijken met een ritje in de Alpen, zou je zeggen, maar de weg was niet geasfalteerd, maar bezaaid met keien, gaten en watervallen die eroverheen stroomden. Foto´s maken of filmen was nauwelijks mogelijk. De afgrond naast ons was diep en als je dan heen en weer geslingerd wordt in zo´n bus, voel je je toch wat onbehaaglijk. We eindigden 3000 meter boven de zeespiegel in Leshoto. Daar lunchten we in de hoogste bar van Afrika en genoten van het uitzicht. In de winter kan het er -20 worden en sneeuwen. Je kunt het je bijna niet voorstellen. Na dit geweldige avontuur kleedden we ons aan boord om voor een avond in smoking.

26 maart 2005
Volgende ervaring was de Silver Sea Experience, een gratis door de cruise-maatschappij georganiseerde excursie. We gingen met een klein busje naar een ‘township’. Een geheel ‘zwarte’ wijk, waar je alleen nooit naar toe zou kunnen gaan. Dat bleek wel, want we gingen onder politie-escorte. Eenmaal op de plek aangekomen kwamen we bij een grote sporthal, waar enthousiaste mensen ons ontvingen met dans en zang. De hal was gevuld met tafeltjes en er was allerlei handwerk uitgestald, wat door inwoners was gemaakt. Je voelde je er welkom en kon verschillende inheemse gerechten proeven. Heerlijk.
En toen Kaapstad. Wat een mooie stad is dat! De tafelberg is schitterend. Er rijdt in de stad een topless dubbeldekker rond. Deze stopt op allerlei plekken onderweg en je kan uit- en instappen waar je wilt. De rit duurt een paar uur en je ziet werkelijk alles. Prachtige Victoriaanse huizen naast ultramoderne gebouwen. Ze weten hier wel wat mooi is! We zijn bij de Tafelberg uitgestapt, waar we met de kabelbaan naar boven zijn gegaan, naar zo´n 2700 meter. Wat een belevenis en wat een uitzicht! Wat opvalt is dat iedereen zo vriendelijk is, het lijkt wat dat betreft op Australië. We hebben heel wat van Kaapstad gezien en zijn er helemaal verliefd op geworden.

27 maart 2005
In Namibië keken we vanaf zee de woestijn in en op het water zie je overal flamingo´s. Gisteren zijn we de woestijn ingegaan met een karavaan krakkemikkige auto´s. Overal zand en hoge duinen. Bij zonsondergang ontstaan prachtige schaduwen op de duinen, die wel 200 meter hoog kunnen zijn. Na een half uurtje rijden kwamen we bij een kamp aan, waar we met champagne werden verwelkomd. Decadenter kan niet, maar wel heerlijk! Ook hier weer enthousiaste mensen die zongen en dansten. Wij zijn een hoog duin opgeklauterd en hadden een prachtig uitzicht over de woestijn. Het wordt ´s avonds behoorlijk fris in de woestijn, maar het kampvuur hield ons warm. Het zingen en dansen ging maar door. Het was volle maan en er waren zo veel sterren!

30 maart 2005
We zijn inmiddels drie dagen op zee. Een lui leventje, met hoogtepunten als: "Zullen we nog een drankje nemen of wachten we nog even?” Of: “Gaan we nog even het zwembad in of niet?" Je ontmoet voortdurend mensen en maakt overal een praatje. Iedereen heeft wel een interessant verhaal. Iedereen doet er alles aan om het je naar de zin te maken. We gingen met de reddingssloep naar Bom Bom Island, wat ‘mooi mooi eiland’ betekent, en Principe. Het zijn twee kleine eilandjes die met een loopbrug aan elkaar zijn verbonden. We voelden ons net Robinson Crusoë. Echt paradijselijk en waarschijnlijk het mooiste strand dat we ooit hebben gezien. De tijd leek hier stil te hebben gestaan en we vergaapten ons aan vogels, zeehonden, vliegende vissen, prachtige vlinders etc.

3 april 2005
Senegal met de hoofdstad Dakar! We dachten dat we al heel wat armoe op onze reizen hadden gezien, maar dit sloeg alles. Niet te beschrijven wat je allemaal zag. Koeien, varkens, geiten, alles loopt door elkaar. Taxi´s - of wat daar voor doorgaat - en volgestouwde minibusjes beheersen het straatbeeld. Een grote chaos. Maar we vonden het prachtig om te zien. We gingen met een minibusje naar het Roze Meer. Dit is een groot zoutmeer dat door de mineralen roze kleurt. Het zout wordt op een heel primitieve manier gewonnen. Mannen en vrouwen zitten in een soort kano, woelen met een grote houten spaan de bodem om en verzamelen daarna het omhooggekomen zout. De honderden bootjes waren een schilderachtig gezicht. Wat we ook leuk vonden is dat het Pink Lake de finish is van de Parijs-Dakar rally. Een rondje rond het meer beslecht de strijd. In speciale fourwheeldrives hebben we een stuk door de duinen gescheurd, wat ook door de rallyrijders wordt gedaan. Spectaculair!
De volgende dag belandden we op één van de Kaapverdische eilanden in het stadje Porto Praia. We hadden het ons heel groen voorgesteld, zoals de naam zegt, want die betekent "Groene Kaap". Maar het is een heel kale bedoening. Toen de eilanden werden ontdekt waren ze groen, maar in de loop van de eeuwen is het klimaat zo droog geworden, dat daar weinig van is overgebleven. Desondanks was het zeer de moeite waard. We hebben een prachtig ford bekeken en gingen daarna naar het oude stadje, waar alles nog heel authentiek was. We bezochten de oude slavenmarkt en wandelden door straatjes waar je niet zou willen wonen, maar die prachtig waren om te zien.
Ook bezochten we Santo Vicente. Dat had een heel andere uitstraling. Veel minder arm en heel Caribisch, met veel verschillende gekleurde huizen, zoals op Curaçao, en veel Victoriaanse gebouwen. Ook hier weer een heel interessante excursie. Eerst naar de stad met onder meer een bezoek aan de overdekte markt. Zo schoon, daar kunnen ze in Nederland nog een puntje aan zuigen. Hierna hebben we een groot feest meegemaakt op Catfish Bay, het bekendste strand. Daar stonden allemaal lekkere plaatselijke gerechten klaar en diverse groepen maakten muziek en dansten. Het was een hele ervaring en je zag dat de mensen zelf er ook veel plezier aan beleefden.

10 april 2005
Aan al het goede komt een eind! Helaas gaan we morgen al weer naar huis. Wat is de tijd omgevlogen. Vanavond is de laatste avond en we hebben een paar mensen uitgenodigd om mee te gaan eten als afscheid. We liggen nu in Tenerife. Veel hoogbouw en de onvermijdelijke grote cruiseschepen liggen naast ons. Wat een verschil. We gaan niet van boord, want we denken dat het alleen maar een afknapper zal zijn. Nog even een dagje zon, het was vanochtend 17 graden, dus we moeten al weer een beetje aan lagere temperaturen gaan wennen. We hopen morgen om 19.30 thuis te zijn. Holland here we come! We hebben een geweldige reis gehad!