Cruises zijn bij uitstek geschikt zijn voor natuurliefhebbers, shop-a-holics of zonaanbidders. Wij kennen de schepen waar u de tijd van uw leven zult hebben met uw kinderen of kleinkinderen. Wij helpen u bij het vinden van de ultieme huwelijksreis. En kunnen u als geen ander adviseren bij de zoektocht naar een all-inclusive verwencruise. Kortom, er is een cruise voor iedereen!

Toch bestaan er nog veel vooroordelen over cruises. Dat het duur en saai is. Dat de smoking iedere avond uit de kast gehaald moet worden. En dat u een hele week groen en geel op zee dobbert. We halen graag wat van die vooroordelen weg aan de hand van onze eigen cruise ervaringen:

SAAI
“Er zijn mensen die denken dat een cruise per definitie saai is. Niets is minder waar. Die mensen vergeten namelijk dat een cruise een perfecte manier is om iets van de wereld te zien.
Afgelopen oktober maakte ik een cruise van twaalf dagen met Holland America Line naar Istanbul, de Zwarte Zee, Israël, Cyprus en Egypte. Bijna elke dag een andere haven en een andere cultuur. Van de Olijfberg in Jeruzalem tot de Pyramides van Gizeh; van Istanbul’s Blauwe Moskee tot de Potemkin trappen in Odessa. Excursies boekten we alleen in Egypte en Israel; alle andere havens hebben we op eigen houtje verkend met de reisgids in de hand. En die drie zeedagen? Die waren méér dan welkom!”

DUUR
“Begin mei was ik een weekend in Venetië. Op zondagmorgen wandelden we naar het schitterende San Marcoplein waar een groot aantal toeristen plaats had genomen op het terras van het beroemde Café Florian. Een cappuccino op het terras kost daar € 10,50; als het strijkje begint te spelen betaal je nog eens een “muziektoeslag” van € 6,- per persoon.

Op de meeste cruiseschepen zijn de prijzen bijzonder schappelijk. Als je je schip met beleid uitkiest kun je zeer aangenaam verrast worden. Voor een cola betaal je aan boord vaak maar € 1,50 en je hebt al een cocktail voor een Euro of zeven. Zeker nu de koers van de US Dollar en het Engelse Pond laag zijn is het voor Nederlanders extra gunstig om een cruise te boeken. En vergeet niet dat ontbijt, lunch, diner, snacks én het uitzicht inbegrepen zijn in de reissom.

Terug naar dat eerste weekend in mei. Onder de tonen van Ennio Morricone’s “Once Upon A Time In The West” voeren we aan boord van de Costa Luminosa weg uit Venetië. Het gloednieuwe schip baande zich een weg langs gondels en watertaxi’s en passeerde het San Marcoplein waar honderden mensen zich vergaapten aan het enorme zeekasteel. Onvergetelijk! En helemaal gratis…”

CHIQUE
“Ooit maakte ik een cruise waarbij een lachverbod leek afgekondigd. De passagiers begaven zich na het (voortreffelijke) diner naar de lounge om daar op gedempte toon te discussiëren over het wereldleed. Heel elegant, maar niet echt mijn ‘cup of tea'. Het kan ook anders. Bij de meeste ultra-luxe rederijen gaat het er veel gezelliger aan toe. Zo heb ik erg goede herinneringen aan een uitgelaten diner met lokaal entertainment bij het zwembad van de Silver Cloud in Sorrento.

Op de SeaDream I sliepen gasten onder de sterrenhemel, stonden er 's ochtends bij de loopplank mountainbikes klaar en zongen we tot 's avonds laat onze longen uit het lijf in de pianobar. En op de Seven Seas Voyager werd een feestje op het dek georganiseerd waarbij het kledingadvies ‘white' was.
Laatst voer ik met de über-exclusieve Prince Albert II van Silversea Cruises naar het al even exclusieve Duitse eiland Sylt. Waar heeft dit kleine expeditieschip haar vijf-sterren score aan te danken? Zeker niet aan de ‘wow' factor, want het schip is opvallend sober ingericht. Ook niet aan de extravagante accommodatie. De suites zijn zeer comfortabel maar niet overdreven groot. Op pianist Lou en de DVD bibliotheek na is er geen entertainment.

Wat dit schip zo bijzonder maakt is de aandacht voor detail, de verfijnde keuken, de goede wijnen en champagnes (inbegrepen in de reissom), de avontuurlijke bestemmingen en de lol die gasten én bemanning hebben. Op een écht luxe schip wordt volop gelachen! Discussiëren over wereldleed kan altijd nog.”

ZIEK
“Het was op de Dawn Princess van Princess Cruises in het Caribisch gebied. De eerste dag van de cruise waren we op zee en ’s morgens gingen we pontificaal in een ligstoel aan dek liggen. De temperatuur was heerlijk, maar er waren wat grijsomrande wolken. Via de omroepinstallatie kondigde de op en top Britse kapitein aan dat hij ging proberen om de regen te ontwijken. En zo geschiedde. Al zigzaggend vervolgden we onze weg naar Barbados. De rest van de week gleed ons schip van haven naar haven.

De rederijen zijn er zeker niet bij gebaat zijn om zieke passagiers aan boord te hebben. Daarom varen de meeste cruiseschepen het hele jaar de zon achterna en kan een kapitein besluiten een andere koers te volgen als er kans is op zwaar weer. De kans op een krakend, rollend en deinend schip is tegenwoordig klein. Heel klein!”

OUD
“Mijn eerste cruise maakte ik bijna 25 jaar geleden. Voor een twintiger met een “botentik” was een week aan boord in de Caribbean een ongelooflijke ervaring. Dat ik qua leeftijd vér onder het gemiddelde zat op deze cruise maakte me niet zoveel uit. Ik genoot van het varen, de zon, het eten en de aanloophavens en liet de cursus servetten vouwen gewoon voor wat het was.

Inmiddels ben ik dik in de veertig en die “botentik” is nog steeds niet verdwenen. Zo vertrok ik afgelopen winter met twee vrienden naar Miami waar we inscheepten op de Norwegian Pearl van Norwegian Cruise Line. Een gigantisch schip met 12 restaurants, een klimmuur en bowlingbanen. In een week koersten we met ruim 2500 andere zonzoekers naar Honduras, Belize, Mexico en de Bahamas. Aan boord ging het er levendig aan toe. Zo was er een “White Hot Party” in een van de lounges met hippe housemuziek, schaars geklede dames en veel feestende twintigers die in de zeepbellen stonden te dansen.

Overdag zag je ze met hun ouders op pad gaan; per jeep het eiland verkennen of zwemmen met dolfijnen. ’s Avonds kon je ze gewoonlijk vinden in het restaurant waar 24 uur per dag hamburgers en ander “comfort food” voorhanden waren. Daarna speelden ze virtueel tennis op het vier meter hoge Wii scherm in het atrium. Om vervolgens af te zakken naar de hippe Bliss Ultra Lounge.
Terwijl de twintigers zich elders vermaakten waren mijn vrienden en ik te vinden in het Teppanyaki restaurant en bij de Broadway shows. We dronken Lavazza koffie, kochten horloges in de winkelgalerij en waren vaak te vinden in de Sky High Bar. En we hadden de tijd van ons leven.”